ԵՂԵՌՆԻ ՀԱՄԱԶԱՆԳ

 

ՂՈՂԱՆՋ   ՏԱԳՆԱՊԻ

 

Օդում կախվեց աշխարհակուլ մի պատերազմ,

                  Իսկ գարո՜ւն էր…

 

Լեռնաշխարհի կատարներին

Ձյունը՝ կիսված պատառների,

Արտասվում էր գլուլ-գլուլ,

Շրջանցելով լեռ ու բլուր՝

                Առու դարձած

                Հոսում էր ցած

Այնքա՜ն սիրած ու չտիրած բարձունքներից,

Եվ խառնվելով պուտ-պուտ արցունքն արցունքներին՝

Հովիտներում լացն էր փոխում հեծկլտոցի

Ու գալարքով վիշապ օձի

Ձոր ու կիրճ էր իրեն գցում.

Դառնում էր գետ. մի գետ ելմա՜ն,

Ու չէր գտնում խոսքեր ներման՝

Ծանր խաբված կնոջ նման…

 

          Ողջ աշխարհում՝

          Մահ ու արյուն,

          Իսկ գարո՜ւն էր…

…..

         Մարտե՛ր,

         Ջարդե՛ր,

         Հո՜ւր ու հրդեհ

Արնակոլոլ հազա՛ր սրտեր,

         Իսկ գարո՜ւն էր…

 

……

 Ամենուրեք քույրեր ու մայր

Հարազատի մահ են կոծում,

Իսկ մի թռչուն հիմա՜ր-հիմա՜ր,

Ինչ-որ ուրախ երգի համար

Ողջ ժամանակ ձայնն է փորձում…